Şoka Şok Şoku

Bir acayip olay meydana geldi ki tarifi mümkün değil. İnsan şaşırıyor. Şaşırmam diyorsun, nasıl bir ülkede yaşıyoruz tabii ki de böyle yapacak şerefsizler diyorsun ama yok yine de şaşırıyorsun.

giphy (1).gif

Hikayenin kahramanı sevgili ağabeyim efenim. Kendisi şu hayatta en çok örnek aldığım iş ahlakına sahip başarılı ve iyi yetiştirilmiş bir Türk beyefendisidir. Beni tanıyan onu da tanır zira kendisini hiçbir arkadaşımdan sakınmam, o da beni mutlaka kendi arkadaşlarıyla tanıştırır. Böyle bir anlayışımız vardır. Birbirimizin iyi arkadaşıyızdır. Neyse reklam bittiğine göre başlıyorum anlatmaya.

Kendisi başarılı bir mimar olan (Halit Muna vakfı ödüllü Şehrazat olmasa da asdşslff) bu beyefendi yakın vakitlerde bir iş görüşmesi için çağrılıyor. O da şöyle ki, zaten herkes birbirini tanır ama babamızın da inşaat işinde olması dolayısıyla daha bir tanıdık olan bir şirket. Ve üstelik çok sevdiğimiz bir aile dostunun da en yakın arkadaşı. Ağabeyimin referansı olarak bu ikisini yazıyoruz. Babam zaten önceden orada çalışmış bir mühendis, diğeri de yine çok başarılı bir mühendis/iş adamı.

Diyorlar ki bu referanslar ve bu eğitim ve deneyim ile girmemesinin im-kâ-nı yoooook.

Ama olabilir, kimse vazgeçilmez değil. Her şey şartlara bağlı. Her şeye hazırlıklı olmak lazım. Sonuçta o şirketin tam olarak o iş için nasıl bir eleman aradığını bilemiyoruz, illa ki bir tercihleri vardır.

Ağabeyim beyefendi iş görüşmesine gidiyor, gayet güzel bir görüşme geçiriyor. Bütün konularda anlaşıyorlar. İK görevlisi ağabeyime diyor ki:

“Tamam biz size on gün içerisinde ikinci bir görüşme olup olmayacağını bildireceğiz.”

Aradan iki ay geçiyor rahat. Bu iki ay ve hatta daha fazlası sürede kesinlikle ağabeyime dönüş yapılmıyor. Biz de dillendirmiyoruz olmadı diye. Sonra tesadüfen anneciğimiz bu sevgili aile dostumuzun eşi ile bu durumu konuşuyor. “Haber vermediler” diyor annem. Kadın da anneme diyor ki “Ama nasıl olur Ömer o gün iş görüşmesine gittiğinde teklifi reddetmiş. Bizi arayıp referans olduğunuz eleman bizimle anlaşmak istemedi, dediler” diyor. Annem şok. Olur mu hiç öyle şey? Olmaz. Olamaz yani ağabeyimin fıtratında öyle kestirip atmak yok.

source.gif

Hemen olayı ağabeyime aktarıyoruz, o da böyle bir görüşme geçirmediğini zaten geldiği gün anlattığı için şoka giriyor. Üzülüyoruz, adına böyle yalan dolan bir şekilde ifadeler söylendiği için. Sonra aile dostumuz ile konuşuyor ve olayı ona açıklıyor. O da bu sefer kendisine bu haberi böyle anlatan şahsı arıyor. Adam ilk seferinde açmıyor, bir ara sözünün arkasında duruyor ama sonrası şok edici.

Tabii biz o arada boş durmayıp babamıza da haber veriyoruz böyle böyle demişler, bizi yalancı durumuna düşürüyorlar diye. O da bir yandan kendi dostlarına sorup soruşturuyor.

Güya ağabeyimin görüştüğü İK çalışanı iyi geçen görüşmenin aksine ağabeyimin onlarla çalışmak istemediğini vesaire söylemiş. Anlatmış da anlatmış. Aklınız durur. Vay paraya söylenmiş, aman mesaiye söylenmiş, aman kapıdan basıp gitmiş neler neler…

Tabii biz de bilendik İK’ya. Durduk yere bir insanın hayatıyla böyle oynanır mı amk? Böyle saçmalık olabilir mi? Ama sonra İK’ dakiler bize geri dönüp işin kendilerince nasıl ilerlediğini anlatıyorlar. Rapor tutmuşlar bir tane onu aktarıyorlar babama. Gayet olumlu, kesinlikle ikinci görüşmeye çağrılması gereken ama olur da değerlendirilmeye alınmaz ise bu seferlik ileride kesinlikle düşünülmesi gereken bir eleman diye.

Eee ne oldu peki? Nerede ne yanlış gitti? Komşumuzun yakın arkadaşı tarafından yanlış gitti tabii. İlk önce çok umursamamıştı ama bu kadar soruşturan olunca adam artık ifadesini değiştirip “O sırada başka özellikleri olan birisini alacaktık kem küm” ediyor abime de referansına da. E ulan o zaman öyle söyle? Allahın emri değil ya illa almak zorunda değilsin, bunu baştan söylesene gavat. Niye insanları arada koyuyorsun?

Şimdi abim neye üzülsün? Hakkının yendiğine mi, yoksa adına söylenen yalanlara ve oynanan gururuna mı? Resmen ağzına yalanı tıkamış şerefsizin evladı. Ne gerek var böyle afra tafralara lan? Bu nasıl bir hareket? Bu nasıl bir hakaret?

Bak aradan kaç gün geçti hala ellerim titriyor aklıma gelince. Küfretmeden edemezdim.

giphy.gif

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s